Weblog

Het is inmiddels 1 week geleden dat Nederland op zaterdag 20 februari jl. wakker werd met het nieuws dat het kabinet is gevallen over Uruzgan. Allen weten we ook dat het de vierde keer is dat een kabinet onder leiding van Jan Peter Balkenende de eindstreep niet haalt en net niet haar derde verjaardag mocht vieren op 22 februari jl. Het vierde kabinet-Balkenende gaat in demissionaire staat verder.

Het leek zo’n mooi uiteinde te worden. Beurzen die wereldwijd op hun hoogste stand stonden, veel landen die voor het eerst sinds 2007 de recessie achter zich lieten, meevallende werkloosheidscijfers enz.
De Grote Recessie die de wereld sinds september 2008 in haar greep hield, leek eind 2009 zijn beste tijd te hebben gehad en gelijk doken vragen op als kan 2010 het jaar worden van het herstel?

Met kerst zie je ook dat sommigen stichtende woorden uitspreken. Maar dat zal ik zeker niet doen, daar ik meer een pragmaticus ben.
Wat ik wel doe is een korte terugblik op 2009 en een vooruitblik op 2010.
Ik zeg bewust een korte terugblik, daar ik in vele van mijn vorige weblogs reeds uitvoerig ben ingegaan
op het turbulente jaar 2009.

Onlangs las ik in de krant een recent gepubliceerd rapport ‘De arbeidsmarkt naar opleiding en beroep’ van het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA).
Uit dit rapport blijkt dat op de arbeidsmarkt twee tegengestelde ontwikkelingen parallel lopen, enerzijds de crisis met een langdurige daling van de werkgelegenheid en dus de vraag naar arbeid, anderzijds de vergrijzing van de bevolking die na volgend jaar zorgt voor een snel stijgende vervangingsvraag, omdat veel oudere werknemers vanaf 2010 met pensioen zullen gaan. En dit lezende denk ik meteen ‘gelukkig maar’, anders zouden de gevolgen catastrofaal kunnen zijn.

Donderdag 1 oktober 2009 zou een mooie dag moeten zijn. Het werd door sommigen ook wel bestempeld als D-day! Na bijna 6 maanden onderhandelen zou de SER komen met een alternatief plan om de AOW niet te verhogen van 65 naar 67 jaar. Maar alle plannen vielen plots klap in duigen toen nog voor het verstrijken van de deadline de werkgevers de knuppel in het hoenderhok gooiden en het overleg als MISLUKT bestempelden.

De Troonrede 2009 stond pregnant in het teken van de crisis. En de gevolgen van de economische crisis zullen nog lang worden gevoeld. Dat zei koningin Beatrix in de Troonrede. Ze zei: ‘Dit alles heeft geleid tot veel onzekerheid onder de bevolking en het is de ambitie van de regering die onzekerheid om te buigen naar herstel en ik roep alle mensen op een bijdrage te leveren aan het herstel.’

Als ik deze weblog schrijf, dan zijn we exact nog 4 weken verwijderd van Prinsjesdag 2009 (dinsdag 15 september a.s.)
Nu al circuleren er verschillende geruchten over: “Zullen de Miljoenennota en de Troonrede ook dit jaar weer naar buiten lekken en
als dit gebeurt is het niet gênant voor de Koningin………”.

Limburg viert vakantie en dan niet alleen in de provincie, maar ook daarbuiten.
In de provincie wordt dit vakantiegevoel vergroot door de vele grote evenementen die momenteel plaatsvinden. Een van deze grote evenementen is bijvoorbeeld het Wereld Muziek Concours (WMC), die ruim 4 weken duurde en onlangs beëindigd is.
Maar zulke en andere grote evenementen zijn niet alleen leuk en gezellig, maar kleven ook vele zorgen aan over iets wat ons allen momenteel bezig houdt nl., hoe groot is de kans dat je besmet kunt worden met de Mexicaanse griep.

Men zegt dat bij een recessie van ongekende omvang ongekende cijfers horen. En dit wordt waarheid want op 16 juni jl. publiceerde het Centraal Planbureau (CPB) deze cijfers. En wat meteen opvalt is dat de prognoses van het Centaal Planbureau weer somberder zijn. Het CPB dat de belangrijkste gegevens voor het kabinet levert, is somberder geworden door de sterk krimpende wereldhandel en door consumenten die minder besteden en veel meer sparen dan verwacht.
Maar ook de krimp van de wereldhandel met 15 % treft de economie hard met alle gevolgen van dien.

Ruim 3 weken heeft Politiek Den Haag de gemoederen bezig gehouden over de te nemen bezuinigingsmaatregelen ten gevolge van de recessie waarin ons land verkeert.
Van alle kanten hoor(de) je ook kritiek over de traagheid en daadkracht jegens de coalitiepartijen omdat het nu het zo belangrijk is
maatregelen te treffen. Toen de banken problemen hadden, werd er heel snel gehandeld, maar nu voelt het aan alsof men de impact van de crisis onderschat heeft en niet goed durft om met vervolgmaatregelen te komen.
Maar de kogel is eindelijk door de kerk en sinds 25 maart jl. is er een sociaal akkoord bereikt tussen het kabinet en de sociale partners.
Een beetje witte rook dus!

Terwijl ik deze weblog aan het schrijven ben, denk ik nog na over de grote schrik en schok die gisteren (dinsdag 17 februari 2009)in politiek Den Haag is ontstaan na publicatie van de nieuwste cijfers van het Centraal Plan Bureau (CPB) over de economische groei, nl. dat de Nederlandse economie dit jaar met 3,5 % krimpt en in 2010 nog eens met 0,25 % .
De vooruitzichten voor de economie zijn somberder dan verwacht en de Premier noemde deze nieuwste ramingen ‘buitengewoon ernstig’ en spreekt van een zware economische recessie.
Zware tijden zijn het; voor het eerst sinds begin jaren 80 is vrijwel de hele wereld tegelijkertijd in recessie.

Vandaag is het 15 januari 2009 en ik realiseer me dat we al weer op de helft van de eerste maand in het nieuwe jaar zitten.
2009 wordt een zwaar jaar, maar hoe zwaar? Als we iets geleerd hebben vorig jaar, dan is het dat de invloed van de
financiële wereld op de economie, moeilijk zoniet onmogelijk, te voorspelen is. Of de recessie die door alle belangrijke economen
voorspeld wordt - ook in Nederland - kort en heftig of lang en heftig, dan wel kort en mild of lang en mild wordt, valt niet te voorspellen.

In mijn column van de kersteditie van Vizier die net uit is, heb ik reeds uitvoerig mijn zorgen geuit over
de kredietcrisis en de naderende recessie die ons land te wachten staat.
Toen ik dat stuk schreef was het begin december en wat schetst mijn verbazing?
De vooruitzichten voor de Nederlandse economie verslechteren in hoog tempo en daarmee dus ook
de staat van de overheidsfinanciën.

Het is vandaag 2 weken geleden dat de Amerikanen hun nieuwe president kozen. In de weken en dagen
daarvoor werd het nieuws alleen nog maar bepaald door deze presidentsverkiezingen. Was je aan het zappen
of de kranten aan het openslaan, dan was er nog maar een ding dat telde: Wie wordt de nieuwe president van Amerika?
En terecht, want deze benoeming is van grote waarde, daar onze wereldeconomie geheel gefocust is op wat Amerika doet,
of laat ik het anders formuleren, wat de Amerikaanse beurs doet.

De vakantie zit er op.
Drie weken lang heb ik me zelf even toegestaan af te schakelen en volledig te genieten van rust, iets dat je als mens hard nodig hebt en dat we soms gauw vergeten.
Die rust heeft me goed gedaan en ik zit weer vol energie om
te kijken wat zich de afgelopen tijd zoal heeft afgespeeld in vakbondsland.

We keken allen uit naar Prinsjesdag 2008 in afwachting van de Begrotingsvoorstellen voor 2009.
Maar zijn we achteraf bekeken nog steeds voldaan?
Is er wel genoeg zonneschijn of is het toch maar schone schijn?
De koppen van de kranten zijn nogal tegenstrijdig. Prijst de ene krant de begrotingsvoorstellen de hemel in, boort de andere krant die de grond in.
En dan hebben we het nog niet eens over de reactie van de oppositie.

Verbaasd, groot ongeloof, onthutst dat er een akkoord is afgesloten – in het “geheim” - tussen FNV en VNO-NCW.
Hoe kan dat? En dan nota bene maar door één vakvereniging.
Ik dacht altijd dat akkoorden gesloten werden tussen sociale partnerS en dan heb je het over een collectief dat staat voor
het woord ‘SAMEN’. De snelheid waarmee dit akkoord is afgesloten vind ik alleszeggend. Hoe kan zo’n belangrijk punt in zo’n grote haast afgesloten worden? Dat is toch niet goed voor de VAKBEWEGING.

Nog ruim 12 dagen en dan is het weer zo ver, Prinsjesdag 2008.

Vol verwachting kloppen de harten van de Nederlandse burgers en dus ook de mijne. Wat staat ons allen te wachten?
Dit weten we eigenlijk pas als minister Bos op de derde dinsdag in september zijn koffertje opent en de begroting presenteert.
Inmiddels probeert de bewindsman het zuur te verminderen door vooraf wat zoete maatregelen aan te kondigen,
zoals de afschaffing van de verhoging BTW en het bericht dat niemand in Nederland er in 2009 op achteruit gaat.
Maar wat hebben ze meer in petto voor ons?

De zomervakantie is voorbij, de Olympische Spelen ook bijna en dan begint het er op te lijken of weer heel Nederland
weer acte de presence is.
Tijd dus om vooruit te blikken op belangrijke zaken die ons te wachten staan, zoals bijvoorbeeld Prinsjesdag,
daar waar minister Bos de Miljoenennota straks weer mag presenteren.
Maar voordat het zover is, moet er nog heel wat orde op zaken worden gesteld.

Inmiddels is onze website een dikke maand in de lucht.
Via een poll hebben niet alleen veel van onze leden, maar ook overige passanten aangegeven dat ze onze website niet alleen heel goed vinden, maar ook een verbetering vinden t.o.v. de vorige website.
Dit doet ons goed en weet dat we er alles aan zullen doen om onze nieuwe website in ‘good shape’ te houden.

De primeur hadden onze afgevaardigden op de Algemene Vergadering d.d. maandag 16 juni jl.
Persoonlijk ben ik héél trots op deze nieuwe website. Want via deze nieuwe website willen we vanaf nu onze leden nog beter, sneller en interactiever informeren en ook nog beter inspelen op de wensen van onze leden.
We moeten meegaan met de digitale ontwikkelingen en dat proberen we steeds ook.