Weblog hoofdbestuurders

Verscholen kwetsbaarheid

Het najaar is weer in aantocht en dat houdt in dat ook het orkaanseizoen weer begint. En hoe heftig is dit in 2017 niet begonnen. Orkaan Irma van de zwaarste allesverwoestende categorie 5. Waarom heb ik het hierover? Niet alleen omdat het verschrikkelijk is wat al die mensen is overkomen. Dit zet mij ook weer even aan het denken.


Wij leven met z’n allen in een mooi land. Natuurlijk zijn er dingen die veranderd en verbeterd zouden kunnen worden, maar we hebben bijna allemaal een dak boven ons hoofd, er komt water uit de kraan, en we kunnen in de supermarkten/winkels kopen wat we willen eten/nodig hebben.

Al het natuurgeweld, of dit nu een orkaan, aardbeving, bosbrand of tsunami is laat ons zien hoe kwetsbaar wij zijn. Niet alleen als mens maar ook als samenleving. Je zag dit na orkaan Katrina in New Orleans en ook nu weer op St. Maarten na orkaan Irma. In een oogwenk is de samenleving veranderd. Niets is meer zoals het was. Plotsklaps verandert een “gewone vreedzame” samenleving in een chaos. Als mensen alles kwijt zijn, en niets meer hebben te verliezen gelden er geen algemene regels meer. Het verandert in een situatie (want een samenleving is er niet meer) met nog maar twee regels. Het recht van de sterkste en pakken wat je pakken kan. Misschien best begrijpelijk onder die omstandigheden, maar zeker niet gewenst.

Stel dat om een of andere reden de elektriciteit voor lange periode zou uitvallen, wat zou dat voor onze samenleving betekenen? Door de vooruitgang en de digitalisering van de afgelopen 50 jaar zijn wij erg afhankelijk geworden van elektra. Want als de stroom uitvalt doet heel veel het niet meer. Behalve de voor de hand liggende dingen als lampen, koelkasten, diepvriezers, telefoons, Tv’s en computers. Ook het toilet spoelt niet meer door, de verwarming valt uit, benzinepompen kunnen niet werken, en beveiligingssystemen doen het niet meer. Ook hier in Nederland zou er binnen een week weinig tot niets meer over zijn van onze samenleving.
Best vreemd dat met al onze luxe en gemakken we er niet bij stil staan hoe snel we dit kwijt kunnen zijn. Wanneer we dit dan kwijt zouden zijn belanden we niet enkel terug in de middeleeuwen, maar helemaal terug naar de oertijd. Want de kennis en de materialen om het ouderwets/middeleeuws te doen zijn er dan bijna niet meer. Er is alleen nog beschikbaar wat er nog in bewaarde boeken staat en wat sommige liefhebbers nog weten. We zullen verder gewoon weer alles opnieuw moeten uitvinden/ontdekken/maken.
Voor eenieder die denkt dat kennis niet zo snel verloren gaat even een praktijkvoorbeeld. De draaischijftelefoon, die kent de jeugd niet meer. Wie kan nu nog een floppy uitlezen?
Zo is onze samenleving die wij als vanzelfsprekend ervaren toch niet. Laten we er dankbaar voor zijn, het proberen in ere te houden en te delen met anderen die dit zijn kwijtgeraakt.

Een hele mooie herfst!

Mariëlle Flipse,
hoofdbestuurder.
« Terug 11-09-2017